Open in het leven staan

Waarschuwing: Dit stukje is geschreven door een homo. 

Wanneer je op straat loopt, in een trappenhuis staat, op de bus wacht, groet je dan andere mensen? Maak je wel eens een praatje met mensen die je niet kent? 
Vanuit een open levenshouding is het prettig om anderen gedag te zeggen of zelfs een praatje te maken. Dat geldt ook wanneer je die ander niet kent, wanneer die ander “anders” is dan je zelf bent.

Er zijn heel veel redenen om anderen niet gedag te zeggen:

  • Je hebt het druk 
  • Je bent met je gedachten ergens anders 
  • De ander zegt jou niet gedag 
  • Het voelt veilig 

Wanneer je een ander mens niet groet, heeft dat konsekwenties. Je sluit anderen buiten. Je hebt alleen contact met mensen met wie je al contact hebt, je loopt het risico te vereenzamen en bang te worden voor iedereen die anders is of doet.
Tegelijkertijd maak je het voor een ander moeilijker. Iemand die er anders uitziet dan waar je mee vertrouwd bent of die zich anders gedraagt dan je prettig vindt, wordt dan in feite steeds afgewezen. Hoe zou je het zelf vinden om steeds afgewezen te worden?  

Nog kort na de tweede wereldoorlog deden in Nederland gelovigen hun boodschappen zoveel mogelijk bij mensen met hetzelfde geloof en had ieder geloof eigen verenigingen. Zelfs de zorg was via geloof en levensbeschouwing georganiseerd. Gelukkig willen veel mensen nu wel omgaan met anderen die niet hetzelfde geloof hebben, die er anders uit zien, die andere gewoonten hebben, een heel andere opleiding of heel ander werk hebben. Open staan voor anderen betekent niet dat je je eigen geloof, levensbeschouwing, manier van in de wereld staan opgeeft. Het betekent wel dat je je open stelt voor anders denkenden, voor anders levenden. Hoever je daarmee wilt gaan is vooral een eigen keuze. Voor de meesten van ons is het al heel wat om anderen te groeten. Sommigen gaan zo ver dat ze in hun dagelijks leven mensen met een lichamelijke of andere beperking opnemen in plaats van hen afgezonderd van de maatschappij te laten leven.

Hoe staat het met seksuele en gender diversiteit? Ken je een lesbo, een homo, een biseksueel of transgender (LHBT)? Kan die gewoon meedoen? Voelt een LHBT-er zich welkom in je familie, buurt, in het buurthuis, kerk, op het werk en in de sportvereniging? Ga je wel eens naast iemand zitten die anders is of houd je altijd veilige afstand?

In veel verpleeghuizen, bedrijven en middelbare scholen zijn acties gestart dat ook LHBT’ers zich daar welkom voelen. Hoewel deze acties zich vooral richten op seksuele en gender diversiteit is het effect dat de betrokkenen zich meer openstellen voor diversiteit in het algemeen. Het aanpakken van concrete situaties heeft een veel bredere impact!

Het LHBT-netwerk Zaanstad heeft op zich genomen om in enkele maanden te inventariseren hoe LHBT’ers in Zaanstad leven en wat voor wensen er bestaan. Ook willen we nagaan hoe in Zaanse organisaties en verenigingen met seksuele en gender diversiteit wordt omgegaan en of LHBT’ers zich daar thuis kunnen voelen. Iedere bewoner, organisatie en vereniging die hierover na wil denken wordt verzocht zich te melden bij info@lhbtnetwerkzaanstad.nl. In eerste instantie krijg je dan een vragenlijst toegestuurd en mogelijk volgt er later persoonlijk contact. In het najaar van 2017 organiseren we een groot overleg waarin de verkregen informatie gepresenteerd wordt en waar we met elkaar discussiëren over het gewenste LHBT-beleid. De uitkomsten van dit overleg worden doorgestuurd naar de gemeenteraad.

%d bloggers liken dit: